Cappella KAN in het nieuws

'Tijd vliegt' in een ontroerend concert

Uit de Gelderlander van 10 oktober 2009:

Twintigste-eeuwse koormuziek ontoegankelijk? Hoeft niet. Op deze vrijdagavond schotelt het één jaar oude kamerkoor Cappella KAN ons in de parochiekerk aan de Nijmeegse Dennenstraat pure kroonjuwelen voor. Muziek, geïnspireerd door de herfsttijd, waarin de vergankelijkheid van alle bestaan traditioneel meer op de voorgrond treedt.

Cappella KAN (met leden uit de regio Arnhem-Nijmegen) verliest zich niet in treurzangen, maar kiest voor hoop. De titel Lux Aeterna ('eeuwig licht') staat niet voor niets op het programma. Het gelijknamige werk van de Deense componist Morten Lauridsen vormt uiteindelijk de fraaie finale.
Wat een hemelse bevrijding wordt hier op de luisteraar losgelaten!
Geen wonder dat deze muziek ook in de flim Angels & Demons is terecht gekomen (ter ondersteuning van de introductie van de nieuwe paus).

Verzekerd van de sfeervolle begeleiding van organist Leos Driesenaar ontlokt dirigente José Doodkorte stralende klanken aan haar zangers. Maar ook de lyriek wordt niet vergeten. In het derde deel O nata lux horen we een ontroerende devotie. Tegen het einde, in Cum Sanctis tuis, krijgen de mannenstemmen hoorbaar concentratieproblemen. dat valt voorop op, omdat hier het orgel meespeelt. Ik til er niet zo zwaar aan, want na zo'n klasse-uitvoering boordevol 'arbeidsintensieve' muziek kan het niet anders of de vermoeidheid steekt de kop op.

Doodkorte en Cappella KAN zetten overigens vanaf het eerste moment de toon. Ubi caritas et amor van Lauridsen opent met stemmig gregoriaans door de mannen. De indrukwekkende samenklank met de dames blijft liggen tot de tweede strofe. Het levert koormuziek op die ingetogen en toch warm, bovenal liefelijk overkomt.
Na het herhalen van het begin stijgt de expressie gestaag: ook dat is Cappella KAN wel toevertrouwd.
De rust van Ubi caritas wordt voortgezet in O magnum mysterum, wederom van Lauridsen. Opvallend hier de kanppe stembeheersing en de mooice vocale lijnen. Prachtig ook, die superlage bastoon aan het slot.

Met Concerto per la beata Vergine van Vic Nees heeft Cappella KAN zich al eerder geprofileerd. Nu verschijnt het nogmaals op het programma. Op verzoek van de aanhang.

Trefzeker en heel intens werkt het koor samen met de uitstekende hoboïste Stéphanie van Pol. Na alle meditatieve muziek komt de dartele inzet van het derde deel luchtig over. De ritmische uitvoering van dit stuk is voor het koor geen punt. De zang blijft flexibel en vooral alert.

Van Edwig Abrath zingt Cappella KAN Tempus fugit ('de tijd vliegt'). Hierin spelen ook handgeklap en voetgestamp een rol. Virtuoos gezang domineert, afgewisseld met gefluister en gestamel. Geen wonder dat de 'de tijd (werkelijk) vliegt.'

RECENSIE: MUZIEK

Submenu

• Uitdaging staat bij nieuw koor hoog in het vaandel